Afvallen zonder dieet: hoe het allemaal begon

Zoals bij  vele vrouwen, overkwam het mij ook opeens: ik besefte dat ik veel te zwaar was geworden.
Toen ik nog 18 was, woog ik slechts 45 kg. Ik kon eten wat ik wilde en kwam geen grammetje bij. Pas toen ik voor het eerst op vakantie ging, twee keer per dag warm at en vele ijscoupes naar binnen werkte, kwamen warempel de eerste kilo’s erbij. Toen vond ik dat niet erg, want ik was wel erg mager. Aan vermageren dacht ik dus nog helemaal niet.
Pas toen de kinderen waren geboren werd het moeilijker, de gratis verkregen extra kilo’s gingen er niet zo makkelijk vanaf. Echt lijnen deed ik echter nog niet.
De jaren daarna kwam er langzaam wat meer bij en toen ik op een gegeven moment medicatie kreeg die de eetlust opwekte begon het pas echt. Mijn man en ik hielden van lekker eten en drinken en echt gezond eten deden we eigenlijk niet, achteraf bekeken. Enkele jaren later was ik bijna 20 kilo te zwaar. Toen dacht ik nog dat het door de pillen kwam, maar de huisarts zei dat toch echt elk pondje door het mondje was gegaan en dat de pillen alleen de eetlust opwekten en me dus niet direct dikker hadden gemaakt.
Dan komt (bij mij althans) toch een moment dat je begint te twijfelen aan jezelf. Je man is op een leeftijd waar menig man problemen krijgt en je vraagt je af of hij je nog wel aantrekkelijk vindt. Je buik begint wel erg over te hangen, je cup-maat is fors gegroeid (vond ik niet zo erg…)  en je ziet in de spiegel een dubbele nek, bah!